Tyłozgryz i wady klasy II: rozpoznanie i leczenie

Tyłozgryz i wady klasy II: rozpoznanie i leczenie

Wada zgryzu klasy II oznacza nieprawidłową relację między górnymi a dolnymi zębami. Dolne zęby są ustawione bardziej ku tyłowi względem górnych, niż powinny. Problem może dotyczyć położenia zębów, wzajemnej relacji szczęk lub obu tych elementów. Do rozpoznania konkretnej postaci wady potrzebna jest ocena ortodontyczna.

Czy to to samo co nadmierny nagryz pionowy?

Te określenia opisują różne cechy. Nagryz poziomy to pozioma odległość między górnymi i dolnymi zębami przednimi. Nagryz pionowy określa, jak bardzo górne zęby przednie zachodzą na dolne w pionie. Wadzie klasy II mogą towarzyszyć wysunięte górne zęby przednie, ale tych pojęć nie można używać zamiennie.

Ortodonta zbada zgryz oraz oceni położenie szczęk i zębów. Sam wygląd nie wystarcza do ustalenia potrzebnego leczenia.

Dlaczego zgryz rozwija się w ten sposób?

Znaczenie mogą mieć dziedziczne cechy wzrostu szczęk i ustawienie zębów. Nawyki z dzieciństwa również mogą wpływać na ich położenie, ale nie należy z góry przypisywać rodzicom winy za wadę dziecka. Ocena powinna dotyczyć konkretnego dziecka, zamiast sprowadzać problem do sposobu karmienia lub pozycji podczas snu.

Nie ma jednego wieku, w którym trzeba leczyć każdą wadę klasy II. Dentysta może obserwować rozwój dziecka i zalecić konsultację ortodontyczną w odpowiednim momencie.

Lekarz oceniający położenie żuchwy młodego pacjenta

Dlaczego można zalecić leczenie?

Powody zależą od rodzaju wady i potrzeb pacjenta. Mogą obejmować trudności z odgryzaniem, wysunięte zęby przednie lub wygląd uzębienia i profilu. Ortodonta wyjaśni spodziewane korzyści, ograniczenia i ryzyko leczenia oraz możliwe następstwa pozostawienia wady bez leczenia.

Wada zgryzu nie oznacza automatycznie, że pojawią się migreny, choroby układu pokarmowego czy próchnica. Takie dolegliwości wymagają własnej diagnostyki, a nie obietnicy, że aparat je usunie.

Jakie są możliwości leczenia?

U rosnącego dziecka można zastosować aparat czynnościowy, aby zmniejszyć wysunięcie górnych zębów przednich. Następnie może być potrzebny aparat stały do wyrównania ustawienia zębów. Efekty zależą między innymi od noszenia aparatu zgodnie z zaleceniami i różnią się między pacjentami. British Orthodontic Society wyjaśnia działanie aparatów czynnościowych oraz znaczenie dopasowania terminu leczenia do wzrostu.

Wczesna ocena pomaga w planowaniu, ale rozpoczęcie leczenia w jak najmłodszym wieku nie zawsze jest skuteczniejsze. Leczeniu ortodontycznemu mogą poddawać się także dorośli. Jeżeli same aparaty nie pozwalają odpowiednio skorygować relacji szczęk, można rozważyć specjalistyczną ocenę pod kątem operacji, zwykle po zakończeniu wzrostu. Nie każda wada klasy II wymaga zabiegu chirurgicznego.

Osoba z zespołu stomatologicznego siedząca przy fotelu

Ile kosztuje leczenie?

Koszt zależy od rodzaju aparatu, etapów leczenia i potrzebnych kontroli. Sprawdź aktualny cennik ortodoncji i poproś o pisemny plan określający, co obejmuje cena.

Opłata za aparat ruchomy na jeden łuk nie musi oznaczać ceny aparatu czynnościowego ani całego leczenia wady klasy II. Przed wyceną ortodonta musi ustalić odpowiednią metodę. Ewentualne leczenie chirurgiczne wymaga osobnej oceny i wyceny.

Jeżeli rozważasz sposób opłacenia leczenia, przeczytaj aktualne informacje gabinetu o finansowaniu i warunkach dostępności. Aby wstępnie omówić swój zgryz lub uzębienie dziecka, skontaktuj się z nami.